ملتمئ ( moltame ' ) ص . ع . كسى كه براى خود بر مىگزيند آنچه در كاسه باشد . مل تنك ( mol - tonok ) و مل تنگ ( mol - tang ) ص . پ . كسى كه حوصله در خوردن شراب ندارد . ملتوت ( maltut ) ص . ع . آرد جو تر كرده شده . ملتوث ( moltaves ) ص . ع . آميخته و درهم . و سست و كاهل . و سمين . و توانا . ملتوح ( moltaveh ) ص . ع . تشنه . و برق درخشنده . و ستارهء پيدا . ملتوخ ( moltavex ) ص . ع . آميخته و سرشته . ملتوط ( moltavet ) ص . ع . كسى كه داراى پسرخوانده باشد . و چسبيده و ملصق . ملتوم ( moltavem ) ص . ع . نكوهيده و ملامت شده . ملتوى ( moltavi ) ص . ع . تافته و دو تاه شده و خميده . و سست و كاهل در كار . و روى گردانيده . و بر خود پيچيده . ملتوى ( moltavi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پيچيده و پيچ در پيچ و خميده و كج . ملتهب ( moltaheb ) ص . ع . افروخته شده . ملتهب ( moltaheb ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سوزان و فروزان . ملتهث ( moltahes ) ص . ع . آنكه زبان خود را از تشنگى و ماندگى بيرون اندازد . ملتهف ( moltahef ) ص . ع . آتش زبانه زننده . ملتهم ( moltaham ) ص . ع . برگشته رنگ . ملتهم ( moltahem ) ص . ع . بچه‌اى كه خالى مىكند پستان را و همه آن را مىمكد . و كسى كه بچابكى و بيك‌بار مىخورد . ملتهى ( moltahi ) ص . ع . بازى كننده و عشوه‌كننده . ملتئم ( molta'em ) ص . ع . زخم كفشير گرفته . و به شده و استوار گشته . ملتئم ( molta'em ) ص . پ . مأخوذ از تازى - التيام پذيرفته و كفشير گرفته و به شده . ملث ( mals ) م . ع . ملثه بكلام ملثا ( از باب نصر ) : خوش‌دل كرد او را بسخنى . و ملث فلانا : وعده زبانى داد فلان را و نيت وفاى به آن نداشت . و ملث زيدا : آهسته زد زيد را . و ملث الفرس : سست رفت آن اسب . ملث ( mals ) و ( malas ) ا . ع . اول تاريكى شب و هنگام مغرب كه هنوز سپيدى روز با سياهى شب آميخته باشد . يق : اتيته ملث الظلام . ملث ( mels ) ا . ع . كسى كه از جماع سير نشود . ملث ( molles ) ا . ع . نام دهى در عراق . ملث ( moless ) ص . ع . ستيهنده و مبرم . و مقيم و جاى گيرنده . و باران پيوسته . ملثة ( molsat ) ا . ع . اول تاريكى شب . ملثم ( melsam ) ص . ع . خف ملثم : سمى كه بشكند سنگ را . ملثوم ( malsum ) ص . ع . خف ملثوم : سمى كه بر سنگ خورد و خون آلود شود . ملج ( malj ' ) م . ع . ملج الصبى امه ملجا ( از باب نصر و سمع ) : بلبهاى خود گرفت آن كودك پستان مادر را . ملج ( molj ) ا . ع . خستهء ميوهء مقل . ملج ( malaj ) م . ع . ملج ملجا ( از باب سمع ) : خاييد خستهء ميوهء مقل را . و ملجت الناقة : رفت شير آن ماده شتر و خشك شد چندانكه اندكى نمگين در پستان وى باقى ماند . ملج ( moloj ) ع . ج . مليج . ملج ( moloj ) ا . ع . بزغالگان شيرخواره . ملجأ ( malja ' ) ا . ع . پناه‌جاى . ملجأ ( malja ' ) م . ع . لجالجأ و ملجأ . ر . لجأ . ملجأ ( malja ' ) و ملجا ( malj ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پناهگاه و جاى پناه . و مامن و جاى امن و پشت و پناه و جاى استراحت و آسايش . و ملجاى خواقين : پشت و پناه پادشاهان . و ملجاى نوح : كوه جودى . ملجاب ( melj b ) ا . ع . تير پر نهادهء بىپيكان . ملجاذ ( melj z ) ا . ع . ستورى كه بلب گياه خورد . ملجان ( malj n ) ص . ع . رجل ملجان : مرد ناكسى كه از ناكسى شير شتر را بمكد و ندوشد آن را . ملجم ( moljam ) ا . ع . از اعلام است . و عبد الرحمن بن ملجم مرادى قاتل حضرت على بن ابى طالب عليه السلام . ملجم ( moljam ) ا . م . ع . لگام